Nog even en het is weer kerstfeest. Onze organisatie viert elk jaar het kerstfeest waarbij zij alle kinderen, verzorgers en familie leden uitnodigt, om het Kerstfeest te vieren in de Sporthal van de wijk. De kinderen voeren dan toneelstukken op en er komt een heuse kerstman. Wel wat vreemd voor ons om een zwarte kerstman te zien maar voor de kinderen heel gewoon. Iedereen wordt getrakteerd op een hapje en een drankje en krijgt wat snoep mee naar huis. De hele buurt kijkt hier naar uit, inclusief de lokale autorteiten die ook een kijkje komen nemen.
Hier een paar foto's. Klik op de miniatuur voor een vergroting.
Jullie begrijpen dat hiermee kosten gepaard gaan en wij vragen jullie daarom ook een kleine extra bijdrage te doen om het feest mogelijk te maken!
Ing Bank – Uithoorn 65.35.30.803 T.n.v. Stichting Save Heaven.
Bij voorbaat hartelijk dank en vriendeljke groeten
namens de kinderen van Save Heaven,
Henk
bericht van Katja
Ethiopië 2 jaar later.
Vanaf een klein cafeetje en een kopje Ethiopische thee met verse kaneel, komt het plezierige bijna euforische sentiment; het is goed om weer terug te zijn. Dit gevoel startte al bij aankomst op Bole International Airport. Terwijl ik het vliegtuig uitstapte vulde mijn neus zich weer met de bekende zoete geur van incense die zo typisch is voor Ethiopië en kon een ‘home sweet home’ niet onderdrukken.
Na wat gedoe op de luchthaven om geld te wisselen, de chauffeur te vinden en het meesleuren van alle souvenirs, kon ik dan toch rond 23u mijn kamer binnen strompelen in guesthouse Yeka in de gelijknamige buurt.
De eerste dagen moest ik er weer even inkomen. Hoe werkte het ook alweer. De noodzakelijke woorden zaten er gelukkig nog goed genoeg in dus ik kon de minibus weer in, zeggen waar ik heen wilde en wel zo handig ook waar ik er weer uit wilde, groeten, bedanken, excuseren, tellen en bestellen. Het ging na een paar dagen weer zoals vanouds. Mijn guesthouse in de buurt Yeka heb ik verruild voor een guesthouse in mijn oude vertrouwde buurt ‘Haya Huelet’. Wel zo lekker. Een hemel vergeleken bij het hotel waar ik 2 jaar geleden verbleef maar dat mag ook wel want hoewel je nog steeds voor 1 euro cent een kopje thee kunt bestellen en voor 1,20 euro je buik bol kunt eten, is accommodatie hier relatief aan de prijs 40 euro per nacht. Maar dan zit je wel in een kamer met warm water, balkon (!) en een gemeenschappelijke keuken waar je gebruik van kunt maken. Handig voor een kop thee ’s avonds.
De temperatuur loopt overdag op tot 30 graden maar het is genoeg bewolkt om aangenaam te zijn. Het regenseizoen kan elk moment beginnen. Ik kan me van 2 jaar geleden nog herinneren dat het de laatste weken van mijn verblijf (dezelfde tijd als nu) zelfs koud waren. De avonden koelen nu al wel sterk af.
Addis is niet veel veranderd. Nog steeds is er die constante geur van uitlaatgassen al dan niet gemixt met de geur van kruidige Doro Wat en shiro. Restaurant Zola waar ze de befaamde Quanta Fir Fir maken, is rond lunchtijd nog steeds ‘packed’. Ook de bekende gezichten bij de stalletjes waar ik mijn dagelijkse boodschappen deed, zijn er nog hetzelfde. De mierenzoete cakes, uitval van elektriciteit en de stoofjes met geroosterde maïs die 's avonds als paddenstoelen uit de grond ploppen, dito. En de armoede. Dat laatste helaas maar waar. Hoewel ik niet de illusie had dat daar iets in veranderd zou zijn, blijft het confronterend en bedenk ik me wederom meerdere malen per dag hoe bevoorrecht ik ben dat mij dat lot bespaard is gebleven.
Toch heeft de tijd hier zeker niet stil gestaan concluderend uit de hoeveelheid bouwprojecten. Op elke hoek van de straat staat wel een gebouw in wording. Ook internet is makkelijker toegankelijk hoewel je nog steeds op een kapotte stoel 3 minuten zit te wachten voordat Hotmail eindelijk opent.
Inmiddels vele impressies rijker na mijn aankomst 6 weken geleden in de hoofdstad Addis Abeba - Ethiopië.
Ik schets er 1 over de kinderen hier.
Terwijl ik naar mijn werk loop, valt mijn oog op een paar kinderen die langs een drukke weg aan het knikkeren zijn. Ineens moet ik denken aan het moment dat ik vlak voor mijn vertrek de laatste inkopen deed bij de Etos en een moeder tegen haar 5 jaar oude zoontje zei dat hij een zakje knikkers mocht uitzoeken. "Ik heb al knikkers, ik wil liever iets anders": was zijn antwoord.
Graag willen we u een up-date geven over het project Save Heaven in Ethiopië.
Allereerst de hartelijke groeten van Miss Lina, de manager en de kinderen. De kinderen zijn gezond en studeren geweldig. De oudste, Biniam spreekt zelfs al een paar zinnen Nederlands!
Zoals jullie wellicht weten hebben we in 2007 een enorme sprong gemaakt met het aantal kinderen dat wij mogen verzorgen. Naast het tehuis waar wij 12 kinderen 100 % verzorgen hebben wij er nog de zorg voor 60 kinderen bij gekregen die wonen bij hun familie leden ofkennissen in de wijk waar wij ons kantoor hebben. Deze kinderen krijgen scholing, medische verzorging en kleding plus een kleine bijdrage voor voeding. Als gevolg van deze groei is onze staf natuurlijk ook flink uitgebreid. In ons tehuis werken 4 medewerkers permanent en op kantoor nog 4 administratieve medewerkers. Dit alles aangestuurd door Miss Lina die in de afgelopen jaren een echte manager is geworden.
